تندیس احرارِ زمین

بر پزشکان‌ و پرستارانِ ایران آفرین
آفرین بر این نکو کارانِ درمان آفرین

از دَمِ جانبخشِ خود جان‌ بر لبانِ‌ درد را
همدمِ عیسی دمِ راحتِ رسانِ نازنین

بر مذاقِ تلخ‌ و‌آتشناکِ بیمارِ نژند
ساغر‌ِ مهری‌ که ریزد‌ شهدِ شیر و انگبین

جان بکف درمانگرانِ در مداوا سختکوش
یاورانِ رادِ درمان بخشِ ایرانِ مهین

در رهِ پیکارِ جانفرسا به جان ایثار گر
در مصافِ مرگِ عالم گیر شیرانِ عرین

یک به یک کوشا به هر اقصای ایرانِ بزرگ
سر بسر خواهان ِ رفعِ رنجِ بیمارِ حزین


در پی بیمار داری بی نصیب از دستیار
نامجهز با کم و کسریّ و نقصانها قرین

در تعب یکسو ز امرِ آمرانِ بی خِرَد
زآن دگر سو از تَجاسُر های دشمنها غمین

نرگسِ مخمورشان بی تاب از خوابِ سحر
پیکر ذیجودشان بستوه بس بارِ وزین

عِرقِ‌خدمت‌در وجود و‌خونِ ‌همّت درعروق
توشه گیر از عزمِ ستوار و ز آراءِ رزین

گیتی فرتوت را آیینه دار افتخار
عرصه‌ی‌‌ ‌تاریخ را تندیسِ احرارِ زمین

منوچهر برومند
م ب سها
۲/ ۲/ ۱۳۹۹


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.