رهبر اصلی‌ کودتای بولیوی یک میلیونر مسیحی‌ بنیادگرا و فاشیست است

رهبر اصلی‌ کودتای بولیوی که دولت دموکراتیک آقای ایوو مورالس را سرنگون نمود، فردی است به نام لویس فرناندو کاماچو. او از یک خانواده بسیار ثروتمند بولیوی است، که در کار نفت و گاز است. او سالهاست که رهبر یک میلیشیای مسلح فاشیستی است که در ناحیه سنتا کروز در بولیوی، یکی‌ از ثروتمند‌ترین نواحی آن کشور، تمایلات تجزیه طلبانه داشته است. او همچنین یک مسیحی‌ بنیادگرا میباشد. چند ساعت بعد از آنکه آقای مورالس کاخ ریاست جمهوری را ترک نمود و به مکزیک رفت، کاماچو با انجیل وارد کاخ شد، زانو زد و دعا کرد، و اعلام کرد، “بولیوی متعلق به مسیح است. پچماما Pachamaama [“خدائ زمین” که مردم بومی ناحیه اند در امریکای لاتین می‌‌ستایند] هرگز به [این] کاخ باز نخواهد گشت.” او قبلا قول داده بود که “خداوند را به کاخ [در اتش شورش] سوخته ریاست جمهوری بازگرداند.” سناتور ژناین انیز Jeanine Anez, زنی‌ که که خودرا رئیس جمهور موقت بولیوی اعلام نموده است، نیز یک راست افراطی و مسیحی‌ بنیادگرا میباشد که بارها به مردم بومی آن کشور حمله کرده است. او اعلام کرد که “انجیل وارد کاخ ریاست جمهوری شده است.”

در گزارش بسیار خوب زیر از آقایان مکس بلومنتال و بن نورتون، دو روزنامه نگار بسیار مترقی امریکایی، تمامی این وقایع بطور مفصل شرح داده میشوند. این دو نفر گزارش میدهند که دو ماه پیش از کودتا کاماچو با روسای جمهور و رهبران راست افراطی در امریکای جنوبی ملاقات کرده بود و از آنها خواسته بود از کودتا حمایت کنند، و بعد در توییتی نوشت، “کلمبیا متشکرم. ونزوئلا [که مقصود خوان گوایدو بود] متشکرم. برزیل متشکرم.” حامیان او از همان میلیشیای فاشیستی در پلیس بودند که به تظاهر کنندگان پیوستند، و بعد تظاهرات را عمدا به خشونت کشاندند تا ارتش بهانه‌ای برای مداخله و کودتا داشته باشد.

نامزد راست افراطی بولیوی که در انتخابات ماه قبل از آقای مورالس شکست خورد، کارلوس مسا بود که با واشنگتن روابط نزدیک دارد؛، و مشاور چندین شرکت بزرگ نفتی‌ آمریکا و شرکت‌های چند ملیتی است که در امریکای لاتین حضور دارند. کارشناسان انتخاباتی مستقل نتایج انتخابات ماه گذشته بولیوی را تحلیل نموده و اعلام کردند که هیچگونه تقلبی در آن نبوده [آقای مورالس ۴۸ درصد آرا را بدست آورد]، ولی‌ کاندیدای شکست خورده نتایج را قبول نکرد. راست افراطی اعضای خانواده‌های مقامات ارشد کشور و حزب چپگرای آقای مورالس را دزدیدند و تا آن مقامات استعفا نکردند، آنها آزاد نکردند. یک شهردار سوسیالیست را در ملا عام شکنجه کردند، و به خانه‌های حامیان اصلی‌ آقای مورالس حمله کردند. آنها پرچم‌هایی‌ را که سمبول مردم بومی بولیوی میباشد را سوزاندند. در تمامی این مدت کاماچو راست افراطی را تشویق میکرد که به خشونت ادامه دهند.

محمد سهیمی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.