نه به خشونت در استادیوم ها

فوتبال هر چند این روزها تبدیل به یک صنعت پول ساز شده است،اما ذات حقیقی اش یک ورزش است!کاش این جماعتی که این روزهاکه اکثریت بر اساس نادانی به خشونت مبادرت می ورزند و استادیوم ها رو به میدان جنگ بدل می کنند،می دانستند ستاره های تیم های محبوبشان بعد از پایان بازی با ستاره های حریف به مهمانی،سفر می روند و اوقات خوشی در فضای بیرون میدان رقابت دارند!
در این میان این هواداران هستند که بسیاری از لحظات خود و دیگران را تلخ می کنند.
مگر غیر این است که می رویم ورزشگاه تا در یک فضا و اتمسفر چند هزار نفری انرژی هایمان را تخلیه کنیم ،فریاد بکشیم سوت بزنیم در کنار دوستان و رفقا لذت ببریم و به خانه برگردیم بدون اینکه سر فرد بی گناهی بشکند،آسیبی به کسی برسد!؟
بخاطر می آورم سالها پیش دوستانم هوادار یک تیم بودند و بارها کنارشان به ورزشگاه رفتیم و حتی با اینکه تیم محبوبم نبود برای لذت بردن از فضای رفاقتمان نقش لیدر سکو را بازی کردم و دست آخر هم با حال خوب به خانه رفتیم.
تصویر آن جوان که در استادیوم آزادی با یک میلگرد بر بتن های ورزشگاه می کوبید را هربار در ذهن مرور کنیم چند نکته به ذهن ها خطور می کند.آن فرد یا دچار سرخوردگی در امال و خواسته هایش شده،یا به وعده های پوچ عده ایی تجزیه طلب رویاهایش را دراین ناهنجاری جستجو می کند!یک احتمال دیگر هم بسیار محتمل است اینکه این جوان سوار موج احساسات با تمام توان بر ناآگاهی اش می کوبد.
بایست رفتار آن جوان بخوبی واکاوی شود و دلایل اش را در فضایی دوستانه شنید و برای آن راه حلی پیدا کرد.
آن جوان و همه افرادی که مبادرت به این ناهنجاری می نمایند بایست درک کرد!مشکلات اجتماعی بسیاری در فضای این روزهای ایران وجود دارد که مجال بحث در مورد آنها در این یادداشت وجود ندارد ،اما با یک کار گروهی و ریشه یابی و بررسی بجا می شود این بی اخلاقی ها را در یک پروسه زمانی به نقطه صفر نزدیک نمود.
ایجاد فضای سالم در ورزشگاهها نیازمند یک همت و اراده جمعی و سازماندهی افرادی که تخصص در علم جامعه شناسی و معضلات آن را دارند را می طلبد،واقع بینانه بخواهیم قضاوت کنیم باشگاه که به معنای واقعی نداریم اما مدیرعامل های تیم های پرطرفدار با همکاری با مشاوران اجتماعی راهکارهای متناسب به شرایط فرهنگی منطقه تیم شان را برای از بین بردن این معضل بکار ببندند.
یکی از مهمترین راه های از بین بردن خشنونت در استادیوم ها ایجاد تغییرات اساسی در کانون هواداران تیم های پرطرفدار و مردمی است.حقیقت تلخ این روزها این است که بر خلاف همه کشورهایی که فوتبال حرفه ایی دارند ،کانون هواداران تیمهای ایرانی پاتوق و جایگاه بسیاری از افراد بیسواد ،لمپن ،زورگیر و رانت خوار شده است که با همراه نمودن عده ایی بدتر از خودشان امپراتوری بوجود آوردند که سکوهای استادیو ها رو آن شکل که به منافعشان نزدیک است هدایت می کنند.
در بسیاری از کشورهای صاحب فوتبال کانون هواداران از میان هواداران تحصیل کرده و افرادی که جایگاه اجتماعی مناسبی دارند سود می برد ،و هیچ حقوق و رانتی نیز به لیدرها تعلق نمیگیرد و لیدر یا همان مشوقین روی سکوها تنها در روز مسابقات با پوشیدن کاورهای مشخص تا پایان دیدار این وظیفه را دارند ،در چارت سازمانی اکثر باشگاهها موقعیتی نام رئیس کانون هواداران تعریف نشده است.
لازم به ذکر است در بسیاری از تیمهای معتبر دنیا در روزهای پایان هفته روانشناسان مسائل اجتماعی جلسات متعددی را درباره موارد مختلف با مشوقین برپا می کنند،که در تیم های ایرانی بعید می دانم چنین جلسات و همایش های کارآموزی وجود داشته باشد.
هرچه که هست باید دست به دست هم دهیم و فارغ از مباحث قومیتی ،نژادی و فرهنگی تمام استان های سرزمین عزیزمان ایران ریشه این ناهنجاری را از استادیوم ها دور کنیم و آرزوی فرصت طلب ها رو بر باد دهیم.
یامان باشد ما ایرانی هستیم کرد،لر،بلوچ،آذری،عرب ،مازنی،گیلک،ترکمن،یزدی،اصفهانی و غیره همه برای سرزمینمان تلاش می کنیم
زنده باد ایران
حمیدجباری
با سپاس از پژمان راهبر عزیز

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.